نتايجى خلاف ميل انسان داشته باشند تا همين ، انگيزه‌اى براى اقدام به اعمال نامشروع گردد . ممكن است تلاش‌هاى نامشروع داراى دستاوردهايى زودرس در عرصه اهداف اقتصادى باشند ؛ امّا بىترديد ، به توسعه فراگير و پايدار منجر نمىشود . 3 . جهان‌بينى الهى ، عامل اصلى در پرهيز از آفات توسعه به شمار مىرود . از آن جا كه پيوند با آفريننده هستى و ايمان به حيات جاودان ، انسان را از در افتادن به ورطه اعمال نامشروع ، باز مىدارد و مانع استفاده از وسايل ناصحيح او براى دستيابى به اهداف اقتصادى مىشود ، طبيعى است كه به عاملى براى پرهيز از بروز آفات توسعه تبديل گردد . بر پايه تفكّر توحيدى ، ايمان به " تقدير " با مفهوم درست و سازنده‌اش ، در كنار مديريت و كار ، سبب مىشود كه انسان با آرامش و آسودگى زندگى كند . هر گاه انسان ايمان داشته باشد كه خداوند ، روزى دهنده است ، ديگر اندوه روزى را نمىخورد ؛ زيرا با ايمان به اين كه خداوند ، روزىاش را تضمين كرده ، در طلبش تلاش مىكند ، همان گونه كه حرص نيز نمىورزد و خود را در كام خطرها و رنج‌ها و سختىهاى بيش از حدّى كه رواست ، نمىاندازد ؛ بلكه به زندگىاى كريمانه قناعت مىكند و نيز هر چه را از حدّ نيازش فراتر باشد ، انفاق مىنمايد كه اين ، خود ، مايه شكوفايى اقتصاد در سطح جامعه و هم خدمتى به همه انسان‌هاست .